CHP TÜZÜK KURULTAYI’NIN KAMBURLARI / Bedri Baykam / 21 Subat 2012 Cumhuriyet makalesi..

CHP Tüzük Kurultay’ı, normal bir ülkenin gündemi içinde yapılmıyor. Konuya günlük krizlerden birini işleyerek girelim. AKP iktidarının en son “yaşam tarzı” saldırılarından biri, İstanbul’un Asya yakasındaki yeşil alanları “ibadet alanı”na dönüştürme operasyonu… Ne de olsa parklar tehlikeli. Genç kızlar ve erkekler beraber eğlenebilir, el ele tutuşabilir, hatta duymamış olun, bir kuytu köşe bulup öpüşebilir! 2005 yılında aynı parka “cami” kondurulması ısrarla gündeme getirilmiş, her birimizin yoğun çabalarıyla o günlerin laik hukuku bir araya gelerek bu dayatmayı savuşturabilmişti. Şimdi eli güçlenen AKP, sırayla önce Özgürlük Parkı, ardından Göztepe Parkı’nın “Dindar Gençlik” yetiştirme sevdasına malzeme edilmesi harekatına girişti. CHP şimdi bu konuyu ülke gündemine taşıyıp yeri göğü inletecek mi? Yoksa kağıt üstünde birkaç belediye meclis üyesinin itirazına mı terkedilecek? Bence yine ikincisi olacak, “aman dindarları ürkütmeyelim” söylemi adına Parti’ye yerleşen o hastalıklı gizli anti-laik anlayış egemenliğini sürdürecek.
İşte bu ve buna benzer “hal ve gidişat”lardan şikayetçi milyonlarca CHP’linin mesela bu yönetime olan tepkileri hangi demokratik yollardan verebileceklerini tüzük belirler. Bundan iki yıl önce ortada hiçbir tüzük gündemi yokken sonuçlandırdığımız “demokratik devrim” çalışması, ideal bir sosyal-demokrat parti modeli ortaya koyarak o zamanki Baykal yönetimine sundu ve tabii (!) ilgi görmedi. Ardından büyük demokratik vaatlerle gelen Kılıçdaroğlu yönetimi de şaşırtıcı bir şekilde adil bir demokratik tüzük çabasından vebadan uzaklaşır gibi kaçtı.
Ne ilginçtir ki, “Tüzük Kurultayı”nı hep öteleyen Kılıçdaroğlu yönetimini bu konuda dize getirmek, geçmişte CHP tüzüğünü en faşist uçlara çeken ve kamuoyuna yüzü kızarmadan “AKP tüzüğü”nü işaret eden kesimlere kaldı. Hem de hiçbir özeleştiri yapmadan ve 2003 Kurultayı’nda yapılan yüz kızartıcı hamlelerden özür dilemeden! Yani, karşı karşıya geleceği bilinen iki gruptan hiçbiri, ideal bir parti modeli oluşturmak için bu Kongre’yi toplamıyor. Konu Parti içi bir hesaplaşma.
CHP yönetiminin bu olağanüstü Kurultay’a mecbur kaldıktan sonra, onun önüne kendi zoraki tüzük kurultayını çekmeye çalışması, ne yazık ki çok iptidai bir siyasi manevra olarak sırıtıyor. Zaten 2. Kurultay’ın “artık gerek kalmadı, oldu da bitti maşallah” sloganıyla iptal edilmeye çalışılacağının sinyali Sayın Toprak tarafından verildi bile. Daha da vahimi, yapılsa bile, bu ikinci Kurultay’a “yalnız delegelerin girebileceği”, basın ve konuk alınmayacağı iddiaları ağızlarda şimdiden dolaşıyor. Şayet böyle süper-faşist fikirler gerçekten gündemdeyse, Kılıçdaroğlu ekibinin yol yakınken bu tarihi suça bulaşmadan geri adım atması tavsiye olunur. Daha da kötüsü, Kılıçdaroğlu ekibinin nihai tüzük madde önerileri henüz “gri”. Şu ana kadar aldığımız duyumlara göre konuşursak, ne yazık ki tablo iç açıcı değil: En kritik konudan başlarsak, mevcut yönetim, yerel seçimlerde “ön seçim” şartını getirmekten kaçınıyor, Parti Meclisi’ndeki üye sayısını 60 veya 40’a düşürmeye çalışıyor, Milletvekili seçimlerinde ancak “PM aksine karar vermediği takdirde” (!) ön seçim uygulamasına gidiyor (herhalde kötü niyete açık bırakmanın bundan daha net bir itirafı zor bulunur), Genel Başkan’ın ancak “führer”lerde görülebilecek MYK’yı atama ve görevden alma yetkileri sürüyor. Ama daha da traji-komiği var: Genel Merkez’in 23. maddeye getirmeyi istediği değişiklik geçerse, Merkez dahil, seçilmek isteyen herkesin, önce Genel Merkez tarafından belirlenen eğitimin alınması gerekecek. Ve bu “müthiş” öneri sayesinde dün bir sağ partiden transfer edilen veya bugün 12. maddeyle o organa aday gösterilen, hiçbir CHP geçmişi olmayanlar bu “eğitim”den muaf tutulurken, Parti’de daha önce Genel Başkanlık, Genel Sekreterlik ve Parti Meclisi üyeliği yapanlar buna mecbur edilecek! Var mı daha saçması? Ayrıca 12. maddeden üye yapılanların “oy kullanamayacağı” Kılıçdaroğlu ekibince altı çizilmemiş tehlikeli bir tuzak.
CHP yönetiminin Parti’yi bu “2 günlük uzatmalı zoraki kurultay”a taşımış olması bakalım hangi sürtüşmeleri bu hafta sonu Parti’ye yaşatacak? İlk kurultayda çoğunluk sağlanabilecek mi? Kesin olan tek şey var: Bu yaratılan ikilem, CHP’nin özüne bağlı üyelerini ve seçmenlerini taşıyamaz. Bu Perşembe, tüzük konusunu CHP gündemine ilk yerleştiren CHP Demokratik Devrim hareketi ve Sosyal Demokrat CHP platformu, Taksim’de Piramid Sanat Merkezi’nde saat 11.00 de bir basın toplantısı düzenleyecek. (www.piramidsanat.com) Toplantı Parti örgütüne de açık.

“İLERİ DEMOKRASİ”MİZE KRİZ ÖNLEYİCİ ÖĞÜTLER / Bedri Baykam / 14 Subat 2012 tarihli Cumhuriyet makalesi.

       Değerli okuyucular, son günlerde yaşanan derin MİT-Savcılık krizi aslında çok gereksiz ve en başından önlenebilirdi. Tam gaz “ileri demokrasi”nin en parlak günlerini yaşadığımız bu kutlu günlerde, gerçekten bu şaşırtıcı çıkışlar ve devlet içinde çıkarılan kavgalar, çok üzücü. Tam sevgili “müttefik”lerimiz “Oh işte, nihayet istediğimiz gibi bir Türkiye var artık” derken, bu kadar hayal kırıklığı yaratmamızın bir gereği var mı?
Bir kere Sayın Başbakan -ki geçmiş olsun dileklerimizi saygılarla sunuyoruz yine- hep nasıl bir demokrasi istediğini anlatmıyor muydu? Sayın Başbakan, yargıyla “uyumlu çalışma” istiyordu. Öyle eskisi gibi, rahmetli Özal’ın, Erbakan’ın veya ilk “çıraklık” döneminde kendisinin yaşadığı şekilde, iktidarın çıkardığı yasaların, geçirdiği kanun hükmünde kararnamelerin yok Danıştay, yok Yargıtay, yok Anayasa Mahkemesi gibi kurumlar tarafından zırt pırt kesintiye uğratılması, iktidarların prestijini sarsması; neydi o dönemler öyle? Allah'tan şimdi bitti o günler. 12 Eylül referandumundan sonra artık tam “ne güzel, iktidar-yargı uyumu göz yaşartıcı” derken, geçen hafta ortaya hortlayan bu durumları ben de aynen Sayın Bakanlarımız gibi “an-la-ya-mı-yo-rum”!
Herkesin şaşırdığı nokta şu: Bu ülkede Kemalistler devlet kademelerinde tasfiye edildikten; Y-CHP de, yeni Genel Başkanı ve yeni kadrosu eliyle kendini ideolojik olarak tasfiye ettikten sonra, insan iktidarı paylaşan Cemaat-İktidar ikilisinin tavırlarına bakıp “El insaf” diyor! Yahu bu devleti kuran kadrolar kendi elleriyle teslim bayrağını çektiler, daha ne istersiniz? Nedir bu paylaşamadığınız? Hangi yorganın kavgası? Lütfen “buldunuz da bunuyorsunuz” dedirtmeyin adama! Siz dikensiz gül bahçesini de elde etmişsiniz de, bu sefer “bizim takımda kimin gülü en iyi kokar?” kavgası mı yapıyorsunuz?? Şimdi kendi marifetleriyle tasfiye olmuş Kemalist kesimden kulağıma gelen esprili sözleri size aktarayım: “Biz yıllardır bunlarla baş edemedik, çıkış biletini elimize verdiler de, ister misin şimdi şu son düelloda kendileri birbirlerini bir anda yok ediversinler?  ”
Yok daha neler! Onlar bizden akıllıdır! Nasıl olsa birileri ortaya çıkıp arabuluculuğa soyunur… Ne yani, tam yüzüp kuyruğuna gelmişken, şimdi olacak şey mi bu? Bir kere yandaş gazetecilerin kafası karıştı! Kimi tutacaklarını şaşırdılar. Bu durum, ulusalcı köşe yazarlarının yeni büyük malzemesi Mehmet Altan vakasını (!) bile fena halde solluyor! “Yukarı tükürsem bıyık, aşağı tükürsem sakal” derler ya! Tam o durum işte. Ne okyanus ötesini incitsinler, ne de iktidara saygısızlık yapsınlar! İşte bu nedenle TV’lerde bu konuda yorumları dinliyorum da, bir şey anlayamıyorum. 15 dakika konuşuyorlar da, kime haklı demiş oldular, sezilemiyor! Hani konu Ergenekon olduğunda coşup bol keseden atıp tutarlardı ya, işte öyle bir netlik yok ortada. “Efendim, hak hukuk başbakan, tabii şimdi” falan filan. Tabii programcılar da sıkışmış, pek soramıyorlar: “Hani yargı bağımsızdı, soruşturma gittiği yere kadar giderdi, hiç kimse dokunulmaz değildi, yargı süreci yalnız izlenirdi?” “Haşa, olur mu canım, biz o lafları mesela Genel Kurmay Başkanı, muhalefet, gazeteciler, yeni Türkiye’yi anlamayanlar için söylemiştik” mi diyorsunuz? Eh, haklısınızdır belki! Bir de diyorlar ki “Efendim, MİT gizli çalışır, bilgilerini ifşa etmek suçtur” İyi de, TSK’nın “kozmik oda” ları neydi?
İşte bazı yaratıcı fikirlerle burada bir katkı sunmak istiyorum. Öncelikle ta İsrail’e, ABD’ye, AB’ye, dört bir yana saçılan potansiyel çıkar hesapları ve girift ilişkilerde bu maçta kimin eli kimin cebinde belli değil. O kadar belli değil ki, ulusalcılar bile, kimi tutmaları lazım geldiği konusunda bu düğümü çözemiyorlar! Aslında bu iç kavgayı bir an önce bağlasalar, bundan sonra dışarıdan fena görünen bu krizleri engelleyecek formül var! Hani yeni Anayasa hazırlanıyor ya, işte orada dersin ki “savcılar artık Başbakan’ın talimatıyla soruşturma açarlar veya kaparlar” böylece o nahoş sahneler, “aç-kapa-sürül” son bulur. Hatta bu hat geliştirilebilir. Yok işte Deniz Fener’i savcılarının yaşadıkları, MİT savcılarının gördükleri, hatta Ergenekon hâkiminin başına gelenler… Ne gerek var bunlara? Başkanlık sistemi, merkezi karar, temiz iş! Bizi böylesi paklar. Böylece sorun kökten çözülür, kimse de “Yargıya müdahale edildi mi, edilmedi mi” diye ukalalık taslamak zorunda kalmaz! Nasıl olsa gerisi, Toroğlu’nun deyimiyle “Lafonten’den masallar”!

BİR FENERBAHÇE KABUSU / Bedri Baykam

Maçın kırılma anı, ya da tuzla buz olma anı konusunda kimsenin bir tereddüdü yok. Dakika 44, Fenerbahçe kendi sahasından top çıkarmaktadır. Top Stoch’a gelir. Stoch aynen rakip kaleye asist yapar gibi, geri döner ve… kendi ceza sahasındaki Sernat’ı bulur. Sernat, “al da at” der gibi gelen bu hediyeyi, ters çevirmez ve cezayı nefis bir vuruşla keser. (Herhalde dünya haber kanalları, bu jeneriklik asistin hakkını vereceklerdir!) Bu ilk golün ardından devrenin son anlarında Fenerbahçe can havliyle kendini rakip sahaya atar. Ama Alex’den Serdar’a kazandırılamayan top 7 saniyede gol olarak Fener ağlarına dönüş yapar. 2-0.
Aslında bu gol hakkında söylenecek çok şey var. Dün Karabük, hep hızlı kontrataklarla Fener ceza sahasına girerek buna benzer başka pozisyonlarda da gol şansları buldu. Fenerbahçe ise yine ısrarla kendi sahasından sözde kontratağa kalkıştığında, o hantal, alaturka paslarla, hareket etmeye çalışan 1000 tonluk tırlar gibiydi.
2. Yarıda futbol Tanrıları, 66 ve 67. dakikaları arasında iki duran toptan o kara dakikanın bir rövanşını vermek istedi sarı-lacivertlilere… Alex, zor olanı yaptı, frikik’i gole çevirdi ama ardından ekrana fısıldadıklarımı duyamayıp farklı köşeyi seçince, penaltıyı kaçırıverdi. (Oldum olası solakların mükemmel frikikçiliklerine rağmen iyi penaltı atamayacağını tekrarlarım)
Hani gazeteler ballandıra ballandıra Semih’in kadro dışı bırakılışını anlattılar ya? Dün düşündüm de, Sow’un formasının içinde Semih olaydı, ne azarlar işitirdi yine… Senegalli santrforun yokları oynayışı tabii forma ve takıma alışamamak şeklinde izah edilebilir ama bir de şu var: kendisinin hep sırtı kaleye dönük olarak topla buluşması, ne kadar sağlıklıydı ki?( Fener’in öz evladı Semih, şu krizler yaşanırken harcanırsa büyük hata olur) Sarı lacivertliler mesela dünkü Karabük’lü oyuncuların hem kontratak hızını, hem topu (Mehmet Yıldız gibi) önlerine alıp kaleye bodoslama yönelişlerini iyice etüd etmeliler derim… Uzun lafın kısası, deplasman kabusu sürer, sürer, sürer!

Burçin Ayabe, Hülya Küpçüoğlu ve Sevincy'den "DİŞİ SANAT" 14 Şubat 2012 Salı günü, saat 18:00'de Piramid Sanat'ta açılıyor...‏

SAYIN KILIÇDAROĞLU: KARAR ZAMANINIZ GELDİ / Bedri Baykam / 7 Subat 2012 tarihli Cumhuriyet makalesi..

Sayın Kılıçdaroğlu, CHP nihayet “Tüzük Kurultayı”nı düzenliyor. Ne yazık ki, bu Kurultayı siz özgür iradenizle toplamadınız. ”Muhalif” delegelerin yurt çapında topladıkları imzalarla size ve MYK’nızın direncine karşın elde ettikleri bir sonuç bu. Keşke siz Genel Başkanlığınızdan sonra ilk fırsatta bu büyük açılımı sağlamış olsaydınız. Kaderin cilvesine bakın ki “Parti tüzüğünü demokratikleştirme” hamlesi, sayenizde (!), 1990’ların başından beri Partinin kapılarını sıkı sıkıya kapamış olanların öncülüğünde nasip oluyor! Siz bu imza sıkıştırmasına karşı, “O zaman o Tüzük Kurultayı’nın ilkini de biz yaparız” diye bir garip yol belirleyip, hep ötelediğiniz bu işe son anda girişiverdiniz. Yıllardır süren bu tüzük çabalarının en somut örneklerinden birini, yaptığımız uzun çalışmayla size iki yıl kadar önce sunmuştuk. Daha önce de Haluk Koç ve arkadaşlarının hazırladığı tüzükten de yararlanılmıştı ve CHP'de Partinin mükemmel bir demokratik tüzük hak ettiğine inanan geniş kitleler bu yeni projeye destek vermişti. Bu çabaları yok saydınız. Sosyal demokrat kültürün temel değeri olan emeğe saygıyı unutarak, bu hazırlıkları işler sıkışmadan karşılıksız vermiş arkadaşlarınızı görmezden geldiniz. Şimdi umarım bu sefer “mecburen” Tüzük Kurultayı’na girişmişken, kurmaylarınızla “gerçekten demokratik” maddeleri alır ve uygularsınız da, “miş” gibi bir sözde değişim senaryosuyla karşılaşmayız. Sn. Erdoğan Toprak’ın Habertürk’te ifade ettiği şekilde, milletvekili adaylıklarında “kadınlara ve gençlere olumlu kota” önerimizi nihayet duyup yeni tüzük maddeleri arasına aldıysanız, Türkiye’de siyasetin önü ciddi ölçüde açılmış olur. Tabii buna eklenecek onca başka madde var ki!
CHP sizin yönetiminizde maalesef artık tepetaklak gidiyor Sn. Kılıçdaroğlu; Karşı-devrimciler, sizlerin Y-CHP olarak özetlediğiniz “ezber bozan, Cumhuriyet değerlerini unutan (!)” stratejinizden güç alarak, abartılı bir özgüvenle, Cumhuriyet mirasını ters-yüz ediyorlar. Türban konusunda çektiğiniz beyaz bayrağın ardından, Dersim olayının “sorgulanış” tarzı, 19 Mayıs’ın uğradığı tırpan, “Andımız”ın kaldırılması ve şimdi anti-Cumhuriyetçi liberal medya Truva atlarının 2. kuşağının aklından dökülen “Gençliğe Hitabe kaldırılsın” kampanyaları... Bunlara her gün ekleyebileceğimiz yeni bindirmelerle iktidar partisi, Atatürk’ün mirasını silmek ve karşı-devrimi ”yaşama geçirmek” adına ses hızına geçiş yaptı. Sizin kontrolünüzde Partinin sessizce olan-biteni izlemesi, son derece belirgin bir boyun eğmeyle beraber yaşama geçiyor. Yakın danışman kadronuzun da yönlendirmesiyle, AKP’nin önünü açacak her yolu kullandınız. Laikliği savunmaktan utanır hale geldiniz; Anti-emperyalist mücadele, yaşam tarzları, alkol, sanat, bunların her birini “savunmamak” için kendi aranızda bahaneler ürettiniz. AKP politikalarının yansımasından ibaret bir alanda, bir antrenman boksörü gibi, ringi kaplayan rakibinize teslim oldunuz. Partiyi ideolojik çizgisinden tamamen saptırıp, demokrasiyi çoktan unutmuş eski CHP yönetimini bile aratacak kadar seçmenlerinizin nabzından uzaklaştınız. Üstelik, verdiğiniz zararların telafisi bile büyük ihtimalle olamayacak.
Bildiğiniz gibi sizlerin de “teşvikiyle”, TSK kendi kendini lağveder gibi bir konuma itti. Atatürk patenti taşıyan bu kurum da, laikliği savunmaktan vazgeçip özgüven kaybıyla, küçücük bir ses bile çıkartmaktan ürker hale geldi, yürütülen bir psikolojik savaşa teslim oldu. Bakın Sn. Kılıçdaroğlu, TSK bu yolu tercih etmiş olabilir. Ama CHP’nin aynı köşeye sıkıştırılması mümkün değildir. Yürütülen Atatürk ve devrimlerini silme yarışına karşı CHP, tüm demokratik tepki gücünü toplayarak sahaya çıkmaya mecburdur. CHP’nin bu yakın kadronuzla yörüngeye oturtulamayacağı tartışmasız kesinlik kazanmıştır. Bu ekiple, CHP ideolojik ve fiili bir yok olma sürecine girmiştir.
Önünüzde iki seçenek var Sn. Kılıçdaroğlu. Ya derhal bu Tüzük Kurultayı’nın ardından Parti’yi bir seçimli Olağanüstü Kurultay’a taşıyıp yakın ekibinizi değiştirin, hatalarınızı kabullenme yoluna gidin ya da çok iyi başardığınız şekilde sizi siyasette önemli bir isim olmaya taşıyan “yolsuzluk dosyaları” na dönün. Bırakın CHP Genel Başkanlığını, o koltuğa 2. Cumhuriyetçi felsefelere prim vermeyen, Atatürk devrimlerinden utanmayan, “yargımıza belirli bir cemaatin sızması yoktur” demeyen, başka bir partilimiz otursun. Konumuz hangi partiyi yönettiğinizi size acilen hatırlatmaya çalışmak ya da işin doğal gereğini yapmak… Saygılarımla…

FENER YARA SARDI. / Bedri Baykam

Mac fenerbahce ve besiktas arasinda esen ilginc dostluk ruzgarlarinin korumasi altinda,derbilerin bu ulkedeki genel gorunumunden cok farkli bir yorungede sekil buldu. Her ne kadar ev sahibinin kadrosuna Sow'u katmis olmasi ve Kartali'nda 5-6 eksigiyle kanadi kirik olsada mactan once tabii ki fenerbahceyi kesin favori olarak gostermek mumkun degildi. 
Macla beraber Fenerli seyircilerin Besiktas a kufretmeye baslamasi ise tam tersine cok anlamsizdi. İnsan  a " bunun icin mi butun hafta dostluk mesaji verip, Besiktas i Kadikoy e davet ettiniz" dedirtiyordu... Sari lacivertliler maca ozellikle atom karinca Stoch' un etkili futboluyla cok hizli girdiler.  Besiktas in sag kanadini ruzgar gibi yikan slovak oyuncu nun bindirmelerinden birinden sonra gelen kornerde voleyi tavana vuran  surpriz isim gunun formda ismi Yobo oldu. Besiktas bir kac kere hizli kontrataklarla kalabalik geldiyse de o anlarda yildiz oyuncu eksikliklerinin faturasini odedi. Fenerbahce orta sahasi genellikle topu iyi kesti, iyi kovaladi. Emre ve hatta Topuz olumlu toplar kullandilar. Devre biterken taraftar yine kufure baslayinca Volkan hamle yapip sertce susturmasi cok yerinde bir hareketti.
İkinci yarida Stoch, Sow ve digerlerinin birbirlerine alisik olmadigi iyice belli oldu. Sow hem pas alamamaktan sikayet etti hem de bir turlu varlik gosterecegi pozisyonlara giremedi. Selcuk Emre yerine girdikten bir kac dakika sonra kendine has bir assistle kendi kalesini (!) zorladi. Neredeyse 2. yarinin tumunde kapanmaya ve yine tek gol uzerine yatmaya calisan bir tutuk Fenerbahce vardi. Ernst in onurlu direnisi Besiktas a gol getirmese de maca kimi anlarda biraz heyecan getirebildi. Kapanmaca oynayan Fenerbahce Caner in oyuna girmesiyle hareketlenebildi. Sonucta Sow son dakikada golunu bos kaleye attiysa, bu hediyeyi Stoch- Caner A.S. ye borcluydu. Bir an once onun takima, takimin ona alismaya ihtiyaci var. Kartal in yedekleri, kritik anlarda varlik gosteremezken Fenerbahce bu skorla anlamsiz ucluk yedigi kucuk mac yaralarini bir nebze olsun sarabildi.

GEKAS TARİHE GEÇTİ / Bedri Baykam

Soğuk Türkiye’yi alt-üst ederken, ilginç bir şekilde Fenerbahçe için ise her şey bahar ritmine girmiş görünüyordu. G.Saray yine takıldıktan sonra, sarı-lacivertliler liderlik hesapları ile ava çıkmışken beklenmedikleri şekilde avlandılar. Maç yunan yıldız Gekas’ın hatıra defterinde altın yaldızlı bir sayfa açarken, süper ligin neredeyse artık misafir ekibi olan Samsunspor yıllarca unutulmayacak bir başarıya imza attı. Maça Alex’i yedeğe atarak farklı bir kadroyla çıkan sarı-lacivertliler, futbola oldukça müsait sayılabiecek bir ortamda oyuna hareketli girdiler. Zaten başından itibaren karşılıklı akınlarla zenginleşen maçta Fener golü yine çok erken buldu. Aykut’un ısrarla takıma monte ettiği Özer’in nefis bir ara pasında Stoch çıkan kaleciyi de geçip neredeyse sıfırdan ağları buldu, yani harika çocuk yine işi pişirivermişti. Golden sonra maçın kaliteli ritmi artarak sürdü. Özer bu dakikalarda beklenenden iyi oynadı. Stoch orta sahada da çok top kesti ve defansa da yardımcı oldu. Fenerbahçe adına her şey çok iyi giderken Stoch-Bienvenu-Baroni paslaşmasında Baroni topu ayağından kaçırarak mutlak bir golü kaçırdı. Ama fatura aniden çok daha büyüdü: Dönen topta ceza sahasına yapılan ortada Serdar gereksiz şekilde Gekas’ı boğazından kavrayınca, yunan futbolcu ikram edilen penaltıyı kaçırmadı ve böylece 30. dakikada Volkan’la karşı karşıyayken kaçırdığı fırsatı telafi ediverdi.
Maçın ikinci yarısında önce Fenerbahçe arzulu oynar gibi bir havaya büründü. Ancak ardından oyunda tempo düştü ve ilk yarıdaki kalite yerini sıkıntılı bir çekişmeye terketti. Samsunspor çok daha hareketli ve özgüvenli oynamaya başladı.Şaşkın bir deplasman takımı gibi oynayan Fenerbahçe, 2. Yarıda Alex’i sahaya kurtarıcı gibi soktuktan sonra bile ciddi bir gol pozisyonuna giremedi, oyun kurmaktan aciz kaldı. Tek gayretkeş oyuncu Stoch’tu. Sonra Gekas’ın çoştuğu 70 li dakikalar geldi. Önce şık bir ceza sahası “ince ayar”ı, ardından Stoch’un işgüzar bir faulünde uçarak nefis bir kafasıyla yunan yıldız lider adayının ipini çekiverdi. Günün kahramanı bir kontratakta 4. golü limitte kaçırınca çeyrek asırlık eski bir plak son anda pikaptan kaldırılmış oldu.
Fenerbahçe’nin önünde iki gündem var: birincisi, bu mağlubiyetin acısını Sow’la sıvazlayarak yarasını sarmak, ikincisi, artık yerleşen deplasman fobisine kesin bir psikolojik çözüm bulmak…