LETTRE OUVERTE A LA FRANCE SUR LE PROJET DE LOI CONCERNANT “LE GENOCIDE ARMENIEN” Bedri BAYKAM

LETTRE OUVERTE A LA FRANCE SUR LE PROJET DE LOI

CONCERNANT “LE GENOCIDE ARMENIEN”

Bedri BAYKAM

La présente lettre ouverte ne s’adresse pas uniquement aux deputes francais qui vont voter le Jeudi 22 Decembre, 2011. l’un des projets de loi parmi les plus scandaleux et les plus illogiques qui puissent exister. Elle s’adresse également aux diplomates, aux intellectuels, au people Français, bref, a la France entière.

La présente lettre est ecrite par un artiste et ecrivain Turc (www.bedribaykam.com) qui a etudié dans des ecoles françaises depuis sa toute premiere enfance, qui s’est impregné de la culture française tout au long de sa vie et qui a participé à maintes expositions en France tout en gardant en permanence des liens très étroits avec ce pays qu’il a tant aime.

Avec votre Histoire si profondément enracinée, votre Revolution de 1789 qui, vers la fin du Siècle des Lumières a donne naissanse aux fondements de la démocratie des temps modernes, vos philosophes tels que Voltaire, Rousseau, Sartre et Camus qui ont marqué de façon décisive l’histoire de l’évolution de la pensée humaine, vous avez influencé aussi bien les Turcs que les citoyens de toutes les autres nations. Fondateur de notre Republique, Mustafa Kemal Atatürk n’a jamais caché que son projet de revolution politique aussi bien que culturelle s’est largement inspiré des apports de 1789.

Par votre litterature, vos philosophes, vos artistes, vos createurs, vos visions et votre reflexion dynamiques qui, tout en s’interrogeant sur le passé et sur l’avenir, continuent a changer la face du monde, vous êtes une fière nation.

C’est pourquoi ce projet de loi, qui relève d’un état d’esprit moyenageux et que vous allez voter ce jeudi-même, nous attriste beaucoup plus que vous ne pouvez l’imaginer. Soyez certains que, bien au-delà du fait que nous nous sentons accusés à tort et que les relations franco-turques risquent de se trouver blessées d’une maniere grave et irrémédiable, c’est la triste constatation de la position dans laquelle la France se met en validant cet acte scandaleux qui nous atterre. Vous n’avez pas le droit de procéder à une telle mesure, contraire à toute justice et à tout esprit démocratique, éminemment dommageable aux excellentes relations séculaires entretenues par la TURQUIE avec la FRANCE, berceau des idees les plus progressistes.

De plus, un tel projet de loi ne fait que retarder une paix tellement souhaitée et attendue entre la Turquie et l’Arménie, entre les turcs et les arméniens depuis si longtemps. Ce projet de loi ne fait que saboter la paix en fait. La Turquie suit la ligne de Kemal Atatürk qui a toujours proclamé “Paix dans le pays, Paix et dans le Monde”…

Par contre, oui, effectivement, ce jeudi il y’a un risque de voir infliger une tache honteuse a toute une nation. Seulement, et je tiens a vous le preciser, si ce crime est commis, la victime n’en sera pas La Turquie, mais la France elle-meme!Car vous devez bien le savoir que personne ne peut etre condamné pour une accusation sur laquelle il n’a pas été jugé et, surtout, sur laquelle il n’a pas été autorisé a s’expliquer, à se défendre. C’est l’une des toutes premieres lois universelles de la justice, aussi bien que de la démocratie, de la logique et des droits de l’homme.Mais malheureusement vous etes tellement aveuglés que vous n’arrivez meme pas à faire abstraction de cette condition sine qua non de la justice, sans laquelle on ne peut parler que de verdict fasciste et totalitaire. Avec ces comportements ridicules qui vont egalement a l’encontre des systèmes de reflexions dialectiques, vous pourriez même devenir un objet de satire, sur la ligne imaginaire du temps : que ce soit Asterix le Gaulois, ou Montesquieu ou le General de Gaulle, les commentaires ne seraient pas l’un moins méprisants que l’autre.

En fait vous ne vous rendez méme pas compte qu’un Parlement n’a pas le droit de définir un “Genocide” ou un pays de “ Genocidaire”. C’est uniquement un tribunal ou un tribunal international qui peut definir et utiliser ce terme aprés un procés ouvert et juridiquement acceptable par les Nations-Unies, d’aprés la Convention contre le Génocide (9/12/1948).

En verité, du fait de vos médias malheureusement si anti-democratiques, depuis que vous vous êtes saisis de la question du prétendu “genocide armenien”, vous avez toujours lu le meme article, avec des auteurs différents et des textes similaires qui rodent inlassablement autour des mêmes arguments. On vous a toujours relaté que les turcs avaient commis un génocide contre les arméniens, qu’ils avaient occupé des territoires arméniens, qu’ils avaient occupé Chypre sans raison(!) et que, maintenant, ils s’etaient mis a exterminer les kurdes a l’est du pays. Evidemment cela cadre bien avec vos préjugés bâtis sur des réminiscences d’Atilla le Hun ou de Genghis Khan. Par contre vous n’avez presque jamais accepté de publier et de rendre public le revers de la medaille sur ces sujets, à savoir les reponses données par les intellectuels turcs ou même étrangers. Alors, vous vous êtes pris à votre propre jeu. Comme vous ne publiez que les articles dénonçant et offensant la Turquie, tout en censurant le reste, toute accusation devenait ainsi crédible et véridique, faute de contre-poids. Donc le champ restait libre pour ce viol des droits d’un peuple et pour un lavage de cerveau à sens unique des citoyens français.

N’est-il pas remarquable que les intellectuels francais, victimes directs de ce processus malhonnête, ne se soient jamais demandé comment il se faisait que les turcs ne repondaient jamais à ces graves accusations? Un scepticisme sain et inévitable aurait dû au moins naitre chez eux! Malheureusement, cela n’a pas été le cas. Ils ont tous accepté de facto que s’il n’y avait pas de reponse donnée, cela voulait dire tout simplement dire qu’il n’y avait pas de reponse a donner!

Même dans ce cas, avec un peu de recul et des connaissances historiques basiques, n’auriez-vous pas pu vous poser quelques questions?

Est-ce que l’Empire Ottoman qui, en 1915 et en pleine première guerre mondiale, était accablé de tous côtés et moribond, aurait vraiment pu se relever un beau matin de printemps pour,tout d’un coup, à propos de rien, prendre la décision “d’annihiler tous les arméniens en un beau génocide”? Qui pourrait imaginer cela?L’Empire Ottoman qui avait vécu jusque là pendant plusieurs siécles en paix avec toutes les ethnies qui le composaient, qui avait accueilli à bras ouverts les juifs chassés d’Espagne, qui n’avait pas hésité à placer nombre d’arméniens jusque dans le Conseil des Ministres (Divan) du Sultan? Comment et pourquoi aurait-il pu procéder à un tel acte sans fondements et sans raison?

Pour nous, les differents groupes arméniens qui ont vu l’empire Ottoman se dissoudre ont voulu profiter de cette situation. S’alliant à l’envahisseur Russe, qui les a aussitôt armés, ils ont lancé une révolte sanglante de grande envergure et ont massacré des dizaines de milliers de turcs dans leurs villages. L’empire Ottoman que l’on croyait en ètat “comateux” a pu néanmoins réagir en mobilisant une armée qui a réussi à écraser cette révolte in extremis.

De toute évidence, le sang qui coula alors ne pouvait nullement s’apparenter à un “génocide”. Il s’agissait bien là d’une guerre dont l’Empire Ottoman, qui defendait ses frontières, n’avait meme pas eu l’initiative. Il n’y avait pas ici de haine raciale, loin de là, mais une défense par l’Empire Ottoman de sa souveraineté. La guerre déclencheé était très déstructrice et terrifiante, comme tout autre guerre, et il est évidemment certain que nombre d’arméniens innocents, qui n’avaient rien à avoir avec cette révolte, en ont également souffert.

Telle est donc la version Turque de ces tragiques évènements, la version à laquelle moi-même j’adhère. Des historiens mondialement connus tels que Justin Mc Carthy ou Bernard Lewis souscrivent également à cette analyse.Et pourtant vous ne lirez jamais leurs articles dans la presse francaise, condamneé à publier en continu des articles représentant le “méchant turc fasciste”!

Maintenant imaginons un instant que messieurs Lewis et Mc Carthy aient tort, tout comme moi-même. Que vous, les intellectuels et les hommes politiques francais aient raison de croire ce que vous déclarez croire. Que vous reste t’il à faire en ce cas? La seule voie normale, serait de faire analyser de manierè civilisée et sur la base de documents crédibles tous les aspects possibles de ce dramatique sujet, et cela par les historiens de differents pays, dont certains pourront considérer qu’il y a eu une genocide, et d’autres qui penseront tout à fait le contraire...

En tout cas, en empêchant la réalisation d’une telle procédure démocratique, vous écartez en mème temps et pour très longtemps tout espoir d’un possible pacte de paix entre les deux nations directement concernées, la Turquie et l’Arménie. C’est pourquoi beaucoup d’armeniens se sont toujours déclarés eux-mêmes contre ce projet de loi, y compris le grand patriarche de l’eglise armenienne.

Il est également triste de constater que, du fait de la campagne menée depuis de longues années par les médias français pour détruire l’image d’une Turquie démocratique et laïque, l’affaire turco-arménien a pu ètre assimilée impunément au genocide commis envers les juifs. En 1995, quatre procès m’ont été intentés en Turquie parce que j’aurais “insulté” certains négationnistes islamistes qui refusaient de reconnaitre ce crime odieux commis contre l’humanité. J’ai refuséde faire un pas en arrière et finalement grace àmes preuves trouvés et ma resistance, c’est eux qui ont étécontraints d’abandonner le procés.Mais soyons honnétes et francs: comment pourrions-nous même imaginer un instant une telle comparaison? Où donc sont les décrets, racistes, la montée de forces fascistes d’un ètat dictatorial s’arrogeant tous les pouvoirs, les preuves de déclarations racistes,les verdicts de tribunaux independants? etc. etc? C’est une tragi-comédie que l’on ait pu faire croire aux francais que ces deux événements historiques étaient directement comparables.

Aujourd’hui la plupart de vos politiciens peuvent étre tentés de prendre une décision opportuniste sur ce sujet, en pensant aussi bien à l’échéance des élections présidentielles comme à celle des élections législatives qui s’approchent; N’est-ce pas déplorable que a chaque échéance d’éléctions en France, nous vivons la méme tragi-comédie qui se répéte insassablement? Ainsi les parlementaires se trouvent à deux doigts de commettre un véritable crime contre l’humanité et la démocratie en général, et contre la Turquie républicaine plus précisément. Cela aboutira à mettre à l’honneur et à récompenser le groupe terroriste arménien ASALA qui a assassiné trente quatre diplomates Turques entre 1973 et 1984 et commis l’attentat d’Orly, dont les Français devraient pourtant encore pouvoir se souvenir.

D’autre part, les médias français entretiennent l’illusion que la Turquie, poussée par son ambition européenne, pourra, avec le temps, céder aux chantages politiques de la France ou de l’union Europeénne. Tenez-le vous dit une fois pour toutes, cela n’arrivera jamais. Aucun Turc qui se respecte n’acceptera jamais de mettre en péril son honneur et son respect de soi pour accepter un tel marché, une offre aussi intolérable.

Qu’attendez-vous donc? Que l’on ramenè à l’ordre du jour les massacres commis par la France en Algérie? Que l’on vous demande si vous allez suivre la mème démarche pour condamner les Etats-unis pour le génocide des indiens d’Amérique? Pensez vous à quoi ressemblerait le monde si chacun se mettait à juger de l’histoire de ses voisins

Donc, à la lumiere de tous ces rappels et arguments, nous demandons à la France de se rappeler avant tout des principes fondateurs de sa propre République et de ne pas signer un acte irréparable qui bloquerait toute discussion constructive pour surmonter ces graves incidents historiques.

Je vous en prie, écoutez la raison, la logique et la bonne conscience: ne tuez pas la démocratie et ne portez pas cette gaffe historique au crédit de la France.

Votre pays mèrite beaucoup mieux que cela. Il doit également continuer à mériter notre estime, notre Amitié et notre respect mutuel.

Bedri BAYKAM

Futbol kazandı / Fenerbahçe-Trabzonspor maç yazısı (FotoGOL)‏

Bazen bir futbol müsabakası futbolun çok ötesinde anlamlar ve gerginlikle taşır. Nadiren… Dünkü maç bunların en “kırmızı alarm” vereniydi. Ve Fenerbahçe camiası bu maçtan yalnız üç puanla değil, alnının akıyla çıktı. Bütün gerçek sporseverlerin korkusu bu maçın 3 yılın ve son 5 ayın “kanlı” bir hesaplaşması şeklinde geçeceği yönündeydi. Özellikle Sadri Şener ve Şenol Güneş’in yaptıkları provokatif açıklamalar ne yazık ki ibreyi yukarı kaldırmıştı. Fakat Fenerbahçeli yöneticiler bu tuzağa düşmemeyi başardılar. Bu maçın futbolumuz adına olaysız geçmiş olması normalleşme yönünde atılmış çok önemli bir adımdır.

Aykut Kocaman sahaya maçı kazanmaya mecbur olduğunu bilen ofansif bir kadro çıkarttı. Tek anlaşılmazı Baroni yerine Selçuk’u tercih etmesiydi, ama Kocaman’ın da bu sürprizlerine artık alıştık!

Her iki takım da ilk yarıda sert ve temkinli bir futbol oynuyorlardı ve hedef her şeyden önce gol yememekti. Orta sahada özellikle Selçuk’un kaybettiği toplarda Trabzonspor çeşitli tehlikeler yaratabildi. 18’de Burak’ın kafasını 1.5 metreden Volkan çıkarmasa maç ne olurdu bilemiyorum.

Topuz galiba neredeyse iki yıldır galiba ilk defa gol attı, ama ne attı! Kornerden gelen topa vurduğu kafa yan ağlara giden bir mermi gibiydi. İşte bu gol dünkü gladyatörler savaşının tek parlama anı olarak defterlere yazılacaktı. Ama biz henüz bunu bilemezdik maç akarken...Serdar’ın sanki 40 yıllık Fenerli gibi gösterdiği başarılı oyun, golden sonra da temposunu kaybetmeyen Trabzon’u durduran en önemli unsurdu. Stoch bu maçta sanki yerini ve işlevini tam anlamıyla bulamamıştı.

İkinci yarıda Trabzon 10 kişi kaldıktan sonra Fenerbahçe’nin maçı artık koparacağını sananlar yanıldı, çünkü sanki 10 kişi kalan sarı-lacivertlilermiş gibi Trabzon ikinci yarıya ağırlığını koydu. Oyun son yarım saatte tam bir gladyatörler savaşı olarak geçti. Fauller, sakatlananlar, karşılıklı kaçan goller ve heyecandan yerinde duramayan 50 bin seyirci. Dün Fenerbahçe özellikle Volkan, Yobo ve Serdar’ın savunma başarıları ve futbolcularının maçı alma yemini sayesinde bu galibiyeti koparırken özellikle başkanını ne kadar mutlu olduğunu biliyordu. Ama kim ne derse desin dünkü maçta galibiyetten daha fazla mutlu eden Aykut ve Şenol Güneş’in maçtan önceki karşılıklı tebrikleri, Gökhan Gönül ün rakibinin kırmızı kartını engellemeye çalışması ve Fenerbahçe seyircisinin birkaç küfre rağmen itidalli davranışıydı. Herşeyden çok futbol ve centilmenlik kazandı...

HİNDİSTAN’DA AYDINLAR BULUŞMASI… / Bedri Baykam / 13 Aralik 2011 tarihli Cumhuriyet makalesi..

9 gündür Hindistan’dayım. Doğduğumdan beri merak ettiğim bu ülkenin kalbinden, Taj Mahal’den yazıyorum bu satırları. Geçen hafta Çarşamba-Pazar arası, Rajasthan’ın merkezi Jaipur’da, “INK Talks” adıyla gerçekleşen uluslararası aydınlar buluşmasına konuşmacı olarak davetliydim. Çok güzel hazırlanmış bu dört günlük etkinlikte birçok düşünce masaya yatırıldı, yeni dostluklar edinildi, yeni fikirler veya buluşlarla karşılaşıldı, bireysel veya insanlık yolunda atılan adımların oluşturduğu “yolculuk” esnasında yaşanan büyü tekrar hatırlandı. “Frida “ ve “Fırtına” gibi filmlerin Amerikalı yönetmeni Juliet Taymor, birçok defa Oskar’a aday gösterilen ünlü film müzikleri bestecisi Elliot Goldenthal, Wired dergisinin genel yayın yönetmeni David Rowan davetliler arasındaydı.
Ama ben onlar yerine size önce, 15 yaşında olmasına rağmen 1.40’lık boyuyla, konuşmasında herkesi büyüleyen Aisha Chaudhary’den söz etmek istiyorum. Doğuştan bir bağışıklık sistemi iflası yaşamış ve hayatın cilveleri sonucu mucizelerle hala aramızda kalabilmiş bir inanç abidesi Aischa… O küçücük boyuna rağmen sesi ve zekasıyla öyle bir doldurdu ki sahneyi. İnandığı beş prensibi özetledi ana tema olarak: 1- Mucizelere inanın, çünkü aynen bana olduğu gibi, en düşük olasılıklı felaketler nasıl başımıza gelebiliyorsa, en umulmadık güzellikler de bizi bulabilir. (İyi, belki CHP de bir gün verdiği demokratikleşme sözlerini tutacak bir başkana kavuşabilir demek!) 2- Yaşadığınız ana inanın, çünkü yarın hiç olmayabilir ve hedeflerinize erteleyerek ulaşamazsınız 3- Rüya gibi görünen hedeflerinizden korkmayın. 4- Önünüze çıkan zorluklar, aslında fırsatlarınızdır. 5- Bütün hepsi ters gidiyorsa o zaman bari bir köpek alın, onun vereceği özgüven ve mutluluk tartışılmaz! Aisha’yı ayakta alkışladık. Sürekli olarak sorumluluk almaktan korkan ve bahanelerle kendine kılıf aramaya devam edenlerin kral gibi gezdiği bu dünyada herkesin bu değerleri hatırlamaya ihtiyacı varmış.
Kendi konuşmam, bir sanatçı olarak özgürlüğü koruma adına yıllardır sürdürdüğüm sanat, siyaset, yazın yolculuğu üzerine hızlı sarılmış bir özeti aktarıyordu. Atatürk’ün bize hediyesi olan ve babamdan devir aldığım özgürlük meşalesini oğluma nasıl iki yaşından itibaren damardan vermeye başladığımı, sanatta ırkçılık, siyasette laiklik ve demokrasi düşmanlarıyla nasıl savaştığımı, kritik virajlarımı aktardım. Hintli dostlarımız konuşmamdan çok etkilendiler. Belki emperyalizmin planlarını deşifre ederek hatırlatmam, belki gördükleri samimi ödünsüz mücadele nedeniyle, bilemem. Ardından benimle yapılan röportajlar ve aldığım sayısız tebrik arasında kişisel derinliğini en çok hissettiren, bir monk’la, Hint fakiri arası bir görüntü çizen ve “Sanat Kar” isimli bir eski felsefe hocasıydı. Adının Türkçe anlamını duyduğu zaman çok şaşırdı.
INK konuşmalarının 3. gününde, her an Sanat Kar’ın asistanı gibi yanından ayrılmayan gencecik, ince yapılı ve asil bakışlı bir Hintli genç sahneye çıktı. Bir insan düşünün, 8 yaşında kendisi Bengal Murshidabad’da severek okula gidip gelirken, ailesine mahalledeki diğer arkadaşlarının çoğunun neden okula gitmediğini soruyor. “İmkanları yok” yanıtını alınca, o çocuk paçaları sıvıyor ve her gün okuldan döndükten sonra mahalle arkadaşlarına ders veriyor. Bu geçici bir çocuk aklı, bir heves filan değil, yıllarca süren bir girişim haline geliyor ve onun bugün tek kuruş ödemeyen 800 öğrencisi ile sayesinde üniversitelerden mezun olmuş gençler var! Bize insanlık dersi veren bu mütevazı gencin adı, Ali Babar. Salondaki herkesin gözünü yaşartan bir sosyal hizmet girişimcisi. Kendi okulunu seneye büyütüp açmak üzere. Bu aktardıklarım dışında, saymakla bitmez, çok müthiş bir teknik sahne rejisi ve görseller arasında birçok yoğun sunum izledik. Denizlere yayılan petrolü temizleyecek buluşu yapan sevimli geleceğin milyarderi girişimci genç Nikhilesh Das’dan, geçenlerde şirketini Google’a satan ama paranın keyfini süreceğine yeni programlara yoğunlaşan Anand Agarawala, çocukluk rüyasını gerçekleştirmek için Silicon Valley’deki başarılı şirketini satarak milyonlarca dolar ödeyip uzaya çıkan İranlı işkadını Anousheh Ansari ve daha neler neler… Dünya kah uzaya, kah okyanuslara, kah eğitim ormanlarına çıkarken, Türkiye tarihiyle uydurma hesaplaşmalarla altın yıllarını havaya kurşun sıkarcasına boşa geçirmeye devam ediyor.    

FENER PUANLARI STOCHLADI / Bedri Baykam / Fotogol yazisi..

Dünkü maça çıkarken, farklı sebeplerden bu sezonu sorunlu geçiren iki takımın da bu maça çok asılacakları belliydi. Aralarında iki yıl önceden kalma büyük kapışmanın izleri bir yana, son haftalardaki kayıplar da kapışmanın önemini arttırıyordu. Aykut Kocaman, orta sahada “medyaya inat” Baroni’yi kullanmak yerine, yine Selçuk-Özer ikilisiyle başlayarak bir ciddi risk almıştı. Stoch ve Semih’in ise sahaya beraber sürülmesi, her hafta hatırlattığımız artık beklenen doğru karardı.
Fenerbahçe maça beklenilmedik derecede iyi başladı. Özellikle Alex, Emre, Stoch ve Semih paslaşmalarıyla dikkat çeken ve kanatlardan Gökhan ve Ziegler’le olgunlaşan akınlarda sarı lacivertliler Stoch ve Emre ile gole yaklaştılar ama sonuca ulaşamadılar. Golsüz sürerken de büyük keyif veren maçın 30. Dakikasında Emre’nin nefis uzun aşırtma pasını değerlendiren Semih ustaca bir sağ iç plase voleyle filelere bırakan Semih golden sonra yeri öperken benim de gözlerim yaşardı. Klasından şüphe etmediğim sezonun şanssız santrforu böylece şeytanın bacağını kırdı. 43. Dakikada Özer hızlı kontratakta rakiplerinden iyi sıyrıldı ama üst direk gol vuruşuna mani olarak maçın kopmasına engel oldu.
2. Yarıya değişikliklerle başlayan Ertuğrul Sağlam, orta sahada Fener’in hızını kesmeyi bir ölçüde başardı. Volkan 55. Dakikada Ömer’in nefis kafa vuruşunu Volkan nefis bir plonjonla kurtardı. Bunun dışında Bursalıların şutları “dağlara taşlara” atmaları sarı lacivertlilerin şansıydı. Kocaman bu yarının ortasında anlaşılır bir Özer-Baroni ve anlaşılmaz bir Semih-Bienvenue değişikliğine gitti. Halbuki Selçuk yerine Topuz’u oyuna almak maçın sonlarına doğru daha yerinde bir hamle olurdu. Kocaman’ın kararları aslında hep esrarengizliğini koruyor!
Maçın sonları yaklaştıkça, her iki takımın taraftarlarının tezahürat rekabeti futbolun önüne geçmeye başlarken, Gökhan’ın nefis bindirmesinden sonra çıkardığı pası çatala mıhlayan Stoch maçı kaparken, geçen hafta ilk 11 de yer almayışını adeta hatasız futboluyla sessizce protesto etmiş oluyordu. Fenerbahçe’de günün diğer en başarılı isimleri Gökhan, Yobo ve Emre’ydi. Sarı lacivertliler maçı bileklerinin hakkıyla alarak Trabzon maçı öncesi gözdağı verdiler.

KOCAMAN HEDİYE! / Bedri Baykam

Galiba bu biraz teknik direktör hastalığı; Ne zaman bir oyuncu çok formda
olsa, onu halk çok sevse, hoca onu kenarda tutup, “siz anlamazsınız, bu
işleri ben bilirim” diye bir karar uygular. Bunu daha önce meselâ Şenol
Günes uygulamış, ve müthiş bir form yakalayan İlhan Mansız ı Brezilya ile
yarı final maçında takımımız mağlup duruma düşene kadar da oyuna almamıştı.
Zaten o saatten sonra da.. Neyse, dünkü maça gelirsek, Aykut Hoca da maça
ilginç kararlar alarak çıktı. Stoch gibi bir silahı herkese “pes” dedirterek
kenara aldı acaip bir kurgu yaptı, Bienvenu ısrarını sürdürdü Alex i santrfora
(?) aldı ve bir de maça Selçuk la başladı. Bu acaip karışım ve diziliş ya bir
sürpriz mucize yapacaktı ya da… Yaşananlar kaçınılmaz olacaktı GSaray ın
hayrına! Aykut un kumarı tutmadı. İlk yarı skor 5/0 olmadıysa, esas mucize
buydu. Volkan ve futbol Tanrıları bir yere kadar koruyabildi Fener i… Sonra
GSaray duruldu derken, goller peş peşe geldi. 2. sinde belki faul verilmeliydi
Elmander in Bilicayı düşürmesine ama bu bir özür olamaz. Sonra 2. Yarıya Aykut
nihayet Stoch ve Semih i alarak maça başladı. Çoook gecikmeli bir doğru
karardı, hatta ben olsam bir de Selçuk u çıkarıp Dia yı alırdım, kaybedecek
bir şeyim kalmayınca…
FBahce 2. Yarı başlar başlamaz doğal olarak zoraki gerçeküstü kadro yerine
doğru adamlarla oynayınca önce pozisyonlar gelmeye başladı. 55 de Stoch un
şutu direkten dönmese,sarı lacivertliler 1989 u anımsatan bir geri dönüş
yapabilirlerdi belki ama olmadı. Sonuçta şans da maçı daha iyi kurgulayana
gülmeyi seçti. GSaray Melo nun “kaza” golüyle 3/0 ı bulduktan sonra maç zaten
Fenerbahce adına vefat ilanını vermişti artık. Futbol belki yaratıcılığa açik
bir oyundu ama bu kadar da alay eder gibi oynanmazdı bir takımla. Özer in o
saatte maça alınışı, kötü şakanın taçlandırılması hissini uyandırdı bende.
Alex in golü, küçük bir züğürt tesellisiydi…
Maçı Hindistan’dan izleyip size yazan bendeniz, uzaklarda olmakla bu maçın
acısını azalttım mı çoğalttım mı bilemedim.. Tebrikler başta Fatih Terim’e!
GSaray maçı fazlasıyla haketti…

“YENİ” CHP VE DERSİM TUZAĞI! / Bedri Baykam / 6 Aralik 2011 tarihli Cumhuriyet makalesi..

   

Tarihi sürekli olarak 60-100 yıl geri sarıp, temcit pilavı gibi güncel siyasete bulamaç yapmak, bu iktidarın ve onun psikolojik harp taktiklerini yöneten sapmış entel kadronun ana görevleri arasında. AKP halkın ekonomik sorunları ve ezilmişliğiyle uğraşacağına, yalnız 27 Mayıs, 28 Şubat, 12 Eylül ve şimdi Dersim diye, dur durak bilmeden geçmiş hakkında çoğu yalan yanlış yorumlara sarılıyor. Bir yandan Ermeniler’e “Tarihi tarihçilere bırakın, siyasete malzeme yapmayın” diyeceksin, diğer yandan kendi ülkende en bayağı şekilde tarih saptırmalarından medet umacaksın… İşte CHP, böylesine bu konulara meraklı bir iktidara, kendi vekili Hüseyin Aygün eliyle gümüş tepsiyle akıl almaz bir servis yaptı, içten vuruldu.
Erdoğan herhangi bir lider değil: Stratejiden son derece anlayan, fırsatçı, en küçük zaaf veya duvardaki çatlaktan istediği konuda olay çıkarabilen, büyük bir taktisyen. Ona karşı bu gaflete imza atmak az başarı (!) değil… Bu olay CHP’ye yakışmadı. Yani en azından tarihten tanıdığımız gerçek CHP’ye hiç yakışmadı. Peki böyle düşünceler demokratik bir toplumda olamaz mı? Olabilir tabii ki. Ama yeri CHP olamaz. Toplumda ateistler olamaz mı? Tabii ki olur. Ama yeri AKP veya SP olamaz. Olursa komik olur! Bazı çelişkiler, kurumsal kimliklerle abartılı çatışmalara sokulamazlar. Ayrıca önemi kendinden menkul “Resmi Tarih” suçlamasıyla tüm Cumhuriyet tarihini yadsımanın malum takımın hastalığı olduğunu biliyoruz. Ama bir CHP’linin bu standart tuzağa düşmesi, içler acısıdır.
Kılıçdaroğlu, CHP ve Cumhuriyet tarihine bu kadar “Fransız” kalamaz. Herkesin anlaması lazımdır ki, CHP, 90’lardan kalma “Yeni Demokrasi Hareketi” değildir. Hiç kimsenin sorumsuzca Partinin adı önüne “Yeni” kelimesini koyarak, CHP içinde Atatürk ve İnönü eleştirmenliğine soyunmaya hakkı yoktur. CHP, “Öz Varan” veya “Hakiki Koç” şeklinde firmalar gibi isim değiştiremez. Bunu mümkün sananlar, Partide sıfatları ne olursa olsun, çok şaşıracakları sonuçlarla karşılaşabilirler. Bir gün Parti disiplini işlerse, Partinin kimliğini koruyanlara değil, saptıranlara işler.
Siyaset, her şeyden önce 3-5 hamle sonrasını görebilmektir. CHP’yi Dersim tuzağının dibine çekenlerin ana hedefi, ne Sabiha Gökçen, ne Aleviler’dir. Onların hedefi, Dersim üzerinden bir türlü başaramadıkları bir Mustafa Kemal cephesi açmak, büyük öndere saldırmaktır. Tabii ki Sabiha Gökçen, Atatürk’e uzanan bir köprüdür, bir günah keçisi yapılmaktadır. Herhalde Gökçen, durup dururken sefere gitmemiştir! Hükümet kararını uygulamıştır. Ayrıca kendini çürüğe çıkarıp askerlikten kaçanlardan farklı bir örnek sergilemiştir. Bu zavallı mantıklarla yakında Kubilay’ın anıtı kaldırılıp, “Menemen’de karşı-devrimi engellemiş olmaktan” dava açılabilir! Zaten AKP’nin bir güzide ismi, İstiklal Mahkemeleri’nin de yakında mercek altına alınacağını “müjdelemiştir”!
İşte Hüseyin Aygün bu toprak kaymasını tetiklemiş olmakla övünebilir! CHP, Cumhuriyet düşmanlarına uydurma paslar verip, kendi kalesine gol atamaz: Artık hiç olmazsa bu kritik dönemde, Parti’ye “Truva Atı” sokmaktan vazgeçilmelidir. Zaten yıllardır gözünü kan bürümüş Sevrciler, Cumhuriyet düşmanları, Emperyalizm uşakları her yerde Parti aleyhine çalışmakta, Cumhuriyet karşıtı psikolojik harekatı, CHP üstünden yapmaktadırlar. Partinin bir de iç düşmanlara ihtiyacı yoktur.
Dersim konusunda köşe yazısında tarih dersi vermeyeceğim. Çok merak edenler mesela Mehmet Perinçek’in “Sovyet Devlet Kaynaklarında Kürt isyanları” kitabını okuyabilirler. Herkesin nimetlerinden faydalandığı bu Cumhuriyet nasıl kurulup korunabilmiştir? Hangi dış destekli kışkırtılmış isyanlarla baş ederek ayakta kalabilmiştir? Geçmişte kalmış talihsizlikleri deforme ederek masumiyete çekip, geriye dönük suçlu aramak, son 88 yıl hakkında bu hükümetin refleksi olmuştur. Tabii özellikle kendilerini rahatsız eden ve yoruma açık olmayan Sivas gibi olaylara perde çekerek!
Bu anakronik değerlendirmelerle geriye bakarak herkes her ülkeden ve herkesten özür dilemeye mecbur edilebilir! Bunun sonu yoktur. AKP, bu işe çok meraklı olduğuna göre, bir daha ki sene işe İstanbul’un fethi nedeniyle Bizanslıların torunlarına özürlerini sunmakla başlayabilir!
Haluk Koç ve arkadaşları, tabii ki haklıdırlar. CHP’yi “Anti-Kemalist faaliyetlerin odağı” (!) sananlar varsa, acil olarak bu trenden inmeleri şarttır.

FENER FÜZELEDİ… / Bedri Baykam

Takımın morali çıtanın en yükseğinde filan değil. Son haftalarda düşen bir form grafiği, veto edilen yasa değişikliği, açıklanan iddianame, belirsiz bir yıl sonu ve yaklaşan Galatasaray deplasmanı…
Ve buna rağmen yine o cefakar seyircilerin neredeyse hıncahınç doldurduğu stad ve bitmeyen inançları, sevgileri…
İşte böyle bir ortamda haftalardır usanmadan “Stoch nerede, o oynarsa Fenerbahçe kilitlendiği bir çok maçı çözer, bu adam bir çilingir” diye hatırlatıyoruz… Ve sonra Stoch nihayet Ankaragücü maçında sahaya sürülüyor ve sonuç ortada! Dar alanların yorulmaz savaşçısı, bu sefer sahaya Mohawk saç modeliyle çıktı ve renkdaşlarına acımadan darbelerini indirdi.
Tabii haftalardır başka şeyler de hatırlatıyoruz takıma. Mesela Bekir ve Selçuk’un tekniği ve takım ahenkleri’nin zayıflığı, mücadeleci ruhlarına rağmen onların sahada sırıtmasına neden oluyor. Özer bir başka alem. Kendini dev aynasında görmesi ve hep fazladan işler denemesi, takımı sabote ediyor. İlk Ankaragücü golü öncesi kaptırdığı topun neye mal olduğu malum. Selçuk ve Özer’le oynuyorsanız, bu risk hep var. Bilica, Emre ve Topuz’un Galatasaray karşısında ilk 11 de forma bulmaları daha yerinde bir karar olur.
Maçın en başından itibaren neredeyse her pozisyonda Stoch vardı. Otomatiğe bağlanmış alet gibi her fırsatta rakip kaleyi şutlarıyla ablukaya aldı. Fark arttı, artacak derken “Özer” den başlayan top misafiri beraberliğe taşıdı.

2.yarıya Fenerbahçe zor anlar yaşayarak başladı. 48 ve 49 da Ankaragücü iki kere öne geçme şansını teptikten sonra, önce Baroni, hemen ardından da Stoch uzaktan şık füzelerle skoru 3-1 e taşıdılar. Anlaşıldı ki, bu kısırlık döneminde bu yıl sarı lacivertlilerin en büyük silahı bu iki orta saha oyuncusunun uzaktan şutları olacak. Ama Ankaragücü bu “şok” gollere rağmen yine olumlu futbolunu bırakmadı ve hatta Yobo ve Ziegler’in gafletinden 2. Golü buldu. Ama formsuz Gökhan Gönül’ün belki taca çıkacak şutu Dia ya pas oldu ve maça susamış siyahi forvet skoru ilan etti.

Bu 4 gollü galibiyet tam ilaç gibi geldi takıma… Umarım Aykut Kocaman, G Saray maçında Stoch-Baroni yi beraber oynatmak dışında sahaya Bilica yı sürer ve top tekniği yüksek futbolcuları tercih eder..